Tartışma Kültürü

Her zaman ya nefsimiz veya siyasi taassubumuz öne çıkıyor ve tartışma çizgi sapması noktasına gelecek kadar tehlike arz ediyor. İlla benim dediğim doğrudur iddiası, insanı din dairesinin dışına atacak kadar ileri gidebiliyor. Müslümanlar olarak bizlerin, kendi inanç yapımızı korumak yanında diğer kardeşlerimizi de korumak gibi bir sorumluluğumuz var. Öyle olunca tartışma kültürü olmayanlar ile, onların boyunu aşacak konuları gündeme alarak tartışmak, üzerimizdeki sorumluluk ile bağdaşmaz. Çünkü tartışma kültürü olmayanlar ile münazara, onların nefsani duygular ile Hak'kı inkar etmeleri riski taşır. Bu da bize verilen sorumluluk ile bağdaşmaz. Bu nedenle başta İmam Gazali olmak üzere büyükler, "tartışma yapılacak insanın, kaybettiği bir şeyi arayan birisi gibi olması ve doğruyu karşı taraf söylemiş olsa bile; yitirdiğini bulan gibi bunu hemen kabul edecek olgunlukta olması gerekir demişlerdir. Siyasi alanda ve özellikle kişinin kendisini topluma kabul ettirmek için yapılan bir tartışmada, genelde nefis aklı örter ve aklın önüne geçer. Öyle olunca nefis kişinin sağlıklı düşünmesine mani olur ve belki de din çizgisinin dışına atacak kadar tehlikeli bir noktaya getirebilir. Tartıştığı siyasi bir konuda fikirleri, inanç yapımızın temel değerleri ile çürütülen; dini ibadetlerini yerine getiren bir Hacı efendinin "Dinimden dönerim, partimden dönmem" dediğine şahit oldum. Bu nedenle siyasi veya fikri tartışma, tartışmaya ehliyetli olanlarla yapılmalıdır. Aksi halde insanları ıslah etmek isterken, amacın tam aksi bir şeye, kişinin din dairesinden çıkmasına neden olabiliriz. Bu da bize bir şey kazandırmaz ve belki de çok şey kaybettirebilir. Allah'ın (c.c.) birilerini irşad ederek kazanım elde etmek isterken, her şeyini kaybedenlerden olmamıza izin vermemesi ve kazandırmaya çalışırken aynı zamanda kazananlardan olmamıza yardım etmesi dua ve dileklerimle.